Βουτιά
Χθες ένιωσα ότι ήταν πράγματι καλοκαίρι.
Ξυπνήσαμε το πρωί με την θαλασσινή αύρα να γεμίζει τα πνευμόνια μας σε κάθε αναπνοή. Χωρίς δεύτερη σκέψη, φορέσαμε τα μαγιό μας, πήραμε τις πετσέτες στον ώμο και ξεκινήσαμε για την παραλία.
Μόλις φτάσαμε, έβγαλα τα παπούτσια μου και τα πόδια μου βυθίστηκαν στην καυτή άμμο. Μου αρέσει να περπατάω ξυπόλυτη επειδή αισθάνομαι πως συνδέομαι ξανά με την Μητέρα Φύση.Ο ήλιος καθρεφτιζόταν στα καταγάλανα νερά και το μόνο που μπορούσε να ακούσει κανείς, ήταν μικροί παφλασμοί στην ακτογραμμή του απομονωμένου κολπίσκου. Έτρεξα αμέσως να βουτήξω στο νερό,όπως όταν ήμουνα παιδί, για να γίνω ένα μ´ εκείνη, να χαθώ για λίγο στο βυθό..
Ό,τι μας βαραίνει, χάνεται με μια βουτιά. Αρκεί να αφεθείς.. Όσο κολυμπάς, ελευθερώνεσαι από τα δεσμά που σε κρατάνε στη στεριά.. Και σαν αναδυθείς στην επιφάνεια, το πρόσωπό σου χαϊδεύουν οι ακτίνες του ηλίου. Αναπνέεις χωρίς βιασύνη και γεμίζεις ευτυχία.. Ανάσα κι απέραντη χαρά..Το σώμα ανάλαφρο πια επιπλέει, ξεκουράζεται.. Μικρά κυματάκια σε παίρνουν αγκαλιά και σε ωθούν απαλά στην ακτή. Ακουμπάς στην αμμουδιά, εκεί που χάνεται το κύμα και το χαμόγελο δεν φεύγει από τα χείλη σου. Τι όμορφο συναίσθημα !! Να γεμίζουν τα μάτια σου ουρανό και η ψυχή γαλήνη..
Κι έπειτα η μνήμη σου φέρνει στο νου όλα εκείνα τα παιχνίδια που έπαιζες στα μικράτα σου με το νερό και με τους φίλους των διακοπών. Μα τώρα πια, τα μοιράζεσαι με τον άνθρωπό σου που τότε δεν φανταζόσουν καν πως υπήρχε εκεί έξω για σένα μοναχά. Και παίζετε ανέμελοι, γελάτε ασταμάτητα, μακριά από τον κόσμο μα μέσα στον κόσμο και μαζί. Κι όταν επιστρέψαμε πια στο σπίτι, καθίσαμε στη βεράντα με μια φέτα καρπούζι στο χέρι και μια γλυκιά κούραση στο κορμί. Και ο ήλιος έδυσε, αφήνοντας πίσω του πορτοκαλί και βιολετί πινελιές στον ουράνιο καμβά κι εμείς αμίλητοι μα τόσο ευτυχισμένοι, ευγνωμονούσαμε την ημέρα που έφευγε και γινόταν πια μια γλυκιά,ανέμελη, σχεδόν παιδική ανάμνηση. Μου λείπουν τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων. Μα αν αφεθώ, θα ζήσω πολλά ακόμα καλοκαίρια , γεμάτα φως..
*Φωτογραφία: Josiah Gardner μέσω Unsplash
