Βιβλιοφάγος από κούνια

Για ένα από τα πράγματα που είμαι ευγνώμων στον πατέρα μου είναι που μου κόλλησε το
“μικρόβιο” του βιβλιοφάγου. Πολλές φορές, ως παιδί, άνοιγα δειλά δειλά την πόρτα του
γραφείου του και τον παρακολουθούσα να διαβάζει, άλλοτε μυθιστορήματα κι άλλοτε
ιστορικά βιβλία.
Τα μάτια του πάντα λαμπύριζαν διαφορετικά καθώς σάρωνε τις σελίδες του βιβλίου σαν να
του φανερώνονταν ένας άλλος κόσμος, εξωπραγματικός, συναρπαστικός… Γινόταν μέρος του κόσμου αυτού και «χανόταν» χιλιόμετρα μακρυά…Κι έτσι αναρωτιόμουν τι ήταν αυτά
που να έβλεπε , τι να ζούσε μέσα εκεί…
Όταν έμαθα να διαβάζω, γέμισε την βιβλιοθήκη του δωματίου μου. Ξαφνικά οι εικόνες που
μάντευα όσα εξιστορούσαν, απέκτησαν ένα νέο νόημα, είχα επιτέλους αποκτήσει το δικό
μου εισιτήριο.. Είχα ανακαλύψει την δική μου ήπειρο..! Καθώς μεγάλωνα, μεγάλωνε και η δίψα μου για νέους κόσμους που υπήρχαν πάντα στο δωμάτιό μου και με περίμεναν. Σε δύσκολες στιγμές, σε λύπες και χαρές, άνοιγα μια σελίδα και ανέτειλε ένας διαφορετικός ήλιος, νέοι χαρακτήρες έπαιρναν σάρκα και οστά, και μέσα από τις περιπέτειές τους με παρηγορούσαν , μου έδιναν δύναμη και με προέτρεπαν να συνεχίζω να ονειρεύομαι ακόμα και σ’ έναν κόσμο που παρακμάζει..
Κι έπειτα θέλησα να φτιάξω τις δικές μου ιστορίες και τους δικούς μου ήρωες με την ελπίδα
πως θα γίνουν καταφύγιο και για άλλους όπως είναι και για εμένα.
Μα πάνω απ’ όλα, τα βιβλία που διάβαζα από μικρή, μου έμαθαν πως μπορώ να
ονειρεύομαι και πώς όσα έρθουν στη ζωή αυτή πάντα μπορώ να τα αντιμετωπίσω με τη
δύναμη που κρύβεται στο μυαλό και στην ψυχή μας.
Γι’ αυτό και τα παιδικά βιβλία είναι το καλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει κανείς σε ένα
παιδί και ευτυχώς υπάρχουν υπέροχα βιβλία εκεί έξω που περιμένουν να τα ανακαλύψετε
μικροί και μεγάλοι !!

*Φωτογραφία: Picsea μέσω Unsplash