Η απόβαση των σφηκών ή πώς αποκτήσαμε νέους ενοίκους με το ζόρι.
Day 1
Κι αφού γυρίσαμε απ´ τις ολιγοήμερες διακοπές μας, ωραία και καλά, βάζω
όλη μέρα πλυντήρια και συγυρίζω. Ο μικρός κύριος υπόδειγμα σε όλα του σήμερα, δεν είχα παράπονο. Το τέλειο μωρό!
Κάποια στιγμή, έρχεται ο άντρας μου (ο Γκριντς), που ήθελε να βοηθήσει στην γενική
και μου λέει:
«Άνοιξες καθόλου την σίτα στην κρεβατοκάμαρα;»
«´Οχι, γιατί;»
«Είχε τρεις σφήκες και τις καθάρισα»
« Και πολύ καλά έκανες δεν τις πάω μία, αλλά είχα βγει από το άλλο δωμάτιο να απλώσω ρούχα μήπως μπήκαν από εκεί», λέω κι εγώ αδιάφορα. Στη συνέχεια, έφτιαξα κι ένα γλυκό.Τέτοια διάθεση καλή. Είχα.
Περνάει καμία ώρα, ξανάρχεται να μου πει ότι καθάρισε άλλες πέντε. Αρχίζω και
προβληματίζομαι, τι στο λύκο λέω, από πού έως πού τέτοια εισβολή στο σπίτι μου, που με τόσο κόπο καθάρισα (αυτά που φαίνονταν τελοσπάντων) και ήθελα να βουλιάξω ήσυχα στον καναπέ με το γλυκό μου παρεούλα! Κοιμόταν και το παιδί στο δωμάτιο γαλήνιο, τόσο ήρεμο που ήθελα να το φωτογραφίσω να τον κάνω κορνίζα!
Να μην τα πολυλογώ, αρχίσαμε να ψάχνουμε από πού έμπαιναν οι σφήκες, που εμφανίζονταν δέκα δέκα τώρα πια, εντελώς ξενδιάντροπα..
Πφφφφ έχουν κάνει ΦΩΛΙΑ ΜΕΣΑ στο κλιματιστικό Χριστέ μου!!!
Μεγάλο σόι σφηκών μετοίκησε στο σπίτι μου !! Με το ζόρι να ζήσουν μαζί μας, με όλα τους τα τσιμπράγκαλα!! Έχουμε φρικάρει κι εγώ κι ο Γκριντς, τρέχουμε πάνω κάτω
πανικόβλητοι, μην μπορώντας να δεχτούμε αυτό το χτύπημα της μοίρας !
Τι να κάνω; Να αλλάξω σπίτι;Χώρα; Ήπειρο;
Για την ώρα, ο μικρός κύριος μετακόμισε με την κούνια του στο σαλόνι.. Να ήταν μέλισσες, χαλάλι θα ζητούσα ενοίκιο σε μέλι, βρε αδερφέ, αλλά είναι σφήκες.
Σφήκες!
Day 2
Εν τέλει όλες οι σφήκες εξολοθρέφτηκαν με επιτυχία, χάρη και
στις ενισχύσεις (πεθερούλης + τέζα = λοβ).
Με χειρουργικές κινήσεις ψέκασαν στα σημεία που έπρεπε ώστε να μην γίνει ζημιά και έπειτα σχολαστικά , αργά και βασανιστικά ο άντρας μου καθάρισε την πλακέτα του κλιματιστικού. Με μπατονέτα.
Κάνα δίωρο περίμενα να ανοίξει τον γενικό , να παγώσει το γλυκό που είχα κάνει να το απολαύσω! Αλλά δεν το δοκίμασα, ξενέρωσα όταν τους είδα να μαζεύουν τα έντομα με τα φτυάρια !
Μια κωμόπολη κατοικούσε στο κλιματιστικό μου. Με μονοκατοικίες, τριώροφες πολυκατοικίες, μπαρ, εστιατόρια και γυμναστήρια! Και κινηματογράφο μη σας πω! Πρέπει να έχτιζαν και εμπορικό κέντρο, για τέτοιο πληθυσμό μιλάμε! Ποιος ξέρει, ίσως αν δεν το παίρναμε χαμπάρι να βρίσκαμε καμία χώρα ξέρω ‘γω! Όπως και να ‘χει, ξεμπερδέψαμε.
*Disclaimer: Μουχαχαχαχα μηηηνν βιάζεσαι κοριτσάκι….
Day 3
Θυμάστε στην ταινία Braveheart τον γενναίο Μελ Γκίμπσον που έβγαλε έναν εξαιρετικά
ωραίο λόγο για να αναπτερώσει το ηθικό των συμπολεμιστών του, πριν την μάχη με τους
Άγγλους; Και στη συνέχεια επιτέθηκαν με σπαθιά, δόρατα, τόξα κι ό,τι μέσα είχαν τελοσπάντων ;
Ε φανταστείτε τον Μελ ως σφήκα, ντυμένο όπως στην ταινία. Και μια στρατιά σφήκες να φωνάζουν «ΑΑΑΑΑ» και να επιτίθενται στον Γκριντς μου. Μετράμε πέντε – έξι
τσιμπήματα ήδη έκαστος αλλά κρατάμε ακόμα αδέλφια !
Μμμ ναι… οι σφήκες επέστρεψαν για να πάρουν την εκδίκησης τους…
Τι πιθανότητες μας δίνετε να μετακομίσουμε απόψε; Κάνα επίδομα για σφηκόπληκτους
παίζει;;;;
Day 4 : The bee-end
Και η μάχη συνεχίζεται.. Βρήκαμε την πύλη που άνοιξαν με τον πολιορκητικό τους κριό και μπούκαραν στο κάστρο
μας, το ασφαλίσαμε, φτιάξαμε και τάφρο γύρω γύρω με κροκόδειλους. Ο Γκριντς μου, πολύ γενναίος κάθε μέρα μετά τη δουλειά, παλεύει με τα θεριά, τα οποίαν εμφανίζονται πάντα όταν επιστρέφει σπίτι…
Μάλλον και κάπου βαθύτερα, στα άδυτα του κλιματιστικού έχουν κάνει κατακόμβες και
βγαίνουν κατά ομάδες προσπαθώντας να μας κατακτήσουν αλλά είμαστε δύσκολοι
αντίπαλοι, το ομολογώ !
Από την άλλη, στεναχωριέμαι και λίγο , τις φαντάστηκα κουρασμένες και πεινασμένες να
ψάχνουν κάπου να φωλιάσουν, ποιος ξέρει σε τι περιπέτειες μπλέχτηκαν κι αναγκάστηκαν
να φύγουν από το σπίτι τους..
Βέβαια, η μέση και η πλάτη μου δεκάρα δεν δίνουν για τις σφήκες, καθώς έχω καταντήσει
σαν σίγμα τελικό τόσες μέρες που κοιμάμαι στον καναπέ…
Θα πάω στη μαμά μου, έχει ωραίο στρώμα τώρα που το σκέφτομαι θα αφήσω και το
παράθυρο ανοιχτό όσες απέμειναν να φύγουν ειρηνικά…
*Disclaimer no.2: Ντάξει την γλιτώσαμε!
~ Φωτογραφία: Yan Ots μέσω Unsplash ~
