Fit Mama (ούτε καν!)

Σήμερα νιώθω να σέρνομαι σαν το σαλιγκάρι.. αλλά τουλάχιστον αυτό έχει κι ένα σπίτι να κουβαλήσει, εγώ δεν έχω τίποτα στην πλάτη μου, το τσέκαρα..! Να ξαναπούμε το κλισέ “πρόσεχε τι εύχεσαι”; Να το πούμε κι εξηγώ:
Έλεγα η δόλια, πόσο πολύ θέλω να πάω γυμναστήριο, να κάνω pilates βασικά, να
ξεσκουριάσω γιατί έχω φτάσει σε σημείο να περπατάω και να τρίζουν οι αρθρώσεις σαν
χαλασμένοι μεντεσέδες. Γελάει όμως ο Γκρίντς γιατί ο Γκρίντς ξέρει… Εντάξει, το ομολογώ, είμαι αναβλητική και σε τέτοια θέματα καθόλου συνεπής. Είχα ξεκινήσει παλαιότερα γυμναστήριο και σύντομα το παράτησα. Αυτή τη φορά όμως έχω δικαιολογία που ακούει στο όνομα Μικρός κύριος και δεν μπορώ να τον αφήσω κάπου το απόγευμα για να πάω. Τουλάχιστον προς το παρόν. Οπότε
σκέφτηκα, να ξεκινήσω περπάτημα με το καρότσι νωρίς τα απογεύματα πριν πέσει τελείως ο ήλιος και να παίρνω και τον καθαρό αέρα μου βρε αδερφέ!
Εχθές πρότεινα λοιπόν, να πάμε μια βόλτα το απόγευμα οι τρεις μας, να περπατήσω κι εγώ
που το είχα άχτι! Πήγαμε σε κοντινή πόλη, να χαζέψουμε και τα μαγαζιά στον πεζόδρομο, όλα καλά. 1,5 ώρα περπάτημα ούτε που το κατάλαβα. Πολύ χαρούμενη εγώ. Ήμουν…
Επειδή, μόλις γυρίσαμε στο αυτοκίνητο, συνειδητοποίησα ότι το σκουφί του Μικρού κυρίου
είχε πέσει από το καρότσι! Ο καλός μου δεν το γουστάρει το σκουφί στο κεφάλι και το βγάζει, κι εγώ το είχα στριμώξει σε μια θήκη με δίχτυ που έχω έξτρα στο καρότσι κι έπεσε και δεν το πήρα χαμπάρι… Στεναχωρήθηκα γιατί ήταν και δώρο της νονάς μας και πολύ όμορφο και σετ με κασκόλ και και … Λέει ο Γκρίντς :
«Σίγουρα το είχες στη θήκη;»
«Ναι , εκεί το είχα βάλει ΦΥΣΙΚΑ!» , είπα εγώ με απόλυτη σιγουριά, ψάχνοντας και στις τσάντες.
«Πάμε να το ψάξουμε τότε. Μπορεί να το βρούμε.»
Συμφώνησα και πήγαμε. Περπατώντας για ακόμη 2 ώρες σε όλη την πόλη , όχι πόδια δεν
ένιωθα, ούτε να μιλήσω μπορούσα απ’ την εξάντληση!! Νααα στα μούτρα μου!! Και φυσικά, κάποιος κορόιδευε χασκογελώντας ότι έχω γίνει ραμολί (και μπράβο μου, ήθελε κόπο να καταντήσω έτσι ) και πως θα με γηροκομήσει τώρα στα κοντά… Μμμ ναι…
Το χειρότερο όμως είναι ότι όλη η αναζήτηση πήγε στράφι, αφού το σκουφί το είχα
παραχώσει τελικά στην κουκούλα του μπουφάν. Καλά κρασιά δηλαδή! Δεν μετράει τουλάχιστον σαν να πήγα 4 φορές γυμναστήριο αυτή τη βδομάδα ξέρω ‘γω;;;
Ούτε το cheesecake που είχα στο ψυγείο δεν είχα κουράγιο να φάω και το σκέφτομαι όλη
μέρα σήμερα και το νοσταλγώ, τι να κάνει μόνο του στο κρύο και στ’ αγιάζι;;;

*Φωτογραφία: Humphrey M μέσω Unsplash